Przemoc w rodzinie – statystyka 
 
      Poniższe statystyki jednoznacznie pokazują, że przemoc w Polsce nie jest neutralna płciowo. Warto mówić o tym głośno, bo przemoc dotykająca kobiety w domu przekłada się na ich pozycję na rynku pracy i w życiu publicznym. Ogromną liczbę ofiar przemocy stanowią także dzieci i podobnie jak w przypadku kobiet, przemoc dotykająca dzieci w domu przekłada się nie tylko na oceny w szkole i kontakty z rówieśnikami, ale także ma swoje konsekwencje w życiu dorosłym. Moim zdaniem to właśnie dzieci są najbardziej poszkodowane, ponieważ często nie wiedzą, że życie bez przemocy powinno być normą. Nie wiedząc gdzie się zgłosić, pozostawione same sobie, cierpią i przeżywają dramat.
 
Dane za rok 2013 www.statystyka.policja.pl
 
 
 
 
'Stare metody są najlepsze- pamiętaj. Lepiej, żebyś czasem dostał w skórę od ojca, niż żeby cię życie miało boleć.'*
 
      No właśnie, czy stare metody są najlepsze? Ręka, pasek czy co gorsza kabel – o takich razach nie zapomina się nigdy. Przemoc serwowana dziecku rzutuje negatywnie na przyszłość, a w dorosłym życiu najbardziej podatni na depresję są właśnie ludzie z traumą z lat dziecięcych. Jak to jest? Czy trauma z dzieciństwa decyduje o niepowodzeniach w życiu dorosłym? Niekoniecznie, ale zdecydowanie utrudnia start w dorosłe życie.
 
      Wyobraźmy sobie dwie osoby idące chodnikiem w ulewny, wietrzny dzień. Jedna ma mocny, nieuszkodzony parasol, a druga trzyma wątły i w kilku miejscach dziurawy. Dla obu osób marsz chodnikiem w taki dzień jest męczący, ale osoba z dziurawym parasolem będzie miała zdecydowanie ciężej. Tak jest też w życiu, ludzie z traumatycznymi przeżyciami z okresu dzieciństwa będą bardziej podatni na depresję, a wkroczenie w dorosłość będzie dużo trudniejsze. 
 
Wspomnienia powracają w snach
 
      W piosence Pręgi, autor słów zainspirował się filmem o tym samym tytule, wyreżyserowanym przez Magdalenę Piekorz. Film i piosenka uświadamia nam, że przemoc krzywdzi nie tylko fizycznie, ale zdecydowanie mocniej psychicznie, bo ślad po każdym ciosie zostaje w psychice na całe życie. Lęki, ciągły stres i napięcie, brak poczucia własnej wartości czy niezdolność do nawiązywania bliskich relacji z ludźmi - to tylko niektóre skutki przemocy, a jest ich zdecydowanie więcej. Rany pozostawiają niezatarty ślad w psychice i mimo nawet usilnych starań dorosłego już człowieka, nie potrafi on zapomnieć o zdarzeniach z przeszłości. Usłyszane obelgi, upokorzenia powracają w snach. 
 
      Mam na imię Aleksander Pręgi –  w tym utworze autor próbuje pogodzić się z przeszłością, ogromny żal przebija przez cały tekst, a kluczowym zdaniem w całym utworzy jest dla mnie Nie będę Tobą!. Myślę, że wiele ofiar wypowiada to zdanie, choć w mojej ocenie jest to tylko życzenie. Oczywiście spełnienie tego życzenia nie jest niemożliwe, ale potrzeba ciągłej pracy nad sobą, żeby nie powielić schematu.
 
 
Spirala przemocy
 
      Największym dramatem ofiar przemocy w moim odczuciu jest to, że zostają wciągnięci w tzw. błędne koło. Nie od dziś wiadomo, że przemoc rodzi przemoc, a ofiara po latach może stać się oprawcą dla swoich dzieci lub najbliższych, bo ma zakodowane, że dom to miejsce sprawowania kontroli, podporządkowywania się, a nie bezpieczna przystań, pełna miłości, w której cała rodzina powinna czuć się swobodnie. 
 
      O bolesnej traumie nie da się tak po prostu zapomnieć. Sposobem na zmierzenie się z przeszłością jest terapia psychologiczna. Kluczową rolę w takiej terapii ma rodzina, choć musimy zdać sobie sprawę z tego, że rozmowa z krewnymi bądź małżonkiem nigdy nie zastąpi prawdziwej terapii, a jest jedynie jej elementem.
 
      W internecie roi się od anonimowych wpisów, których autorzy próbują sprostać wspomnieniom i szukają rad jak dalej żyć. Są bezradni, bo jako dzieci byli zagubieni i pozostawieni sami sobie, bez pomocy, a dziś nie potrafią pogodzić się z przeszłością. Poczucie osamotnienia i rozmiar tragedii przytłacza i nie pozwala im normalnie żyć. 
 
Swój wpis chcę zakończyć cytatem z książki Mitcha Alboma, który moim zdaniem jest trafny i aktualny dla każdego, wystarczy spojrzeć w głąb siebie. 
 
      Wszyscy rodzice wyrządzają krzywdę swoim dzieciom. Nic nie można na to poradzić. Młodość, niczym najczystsze szkło, odbija ślady rąk, które jej dotykają. Jedni rodzice zostawiają smugi, inni rysy, jeszcze inni rozbijają dzieciństwo na małe kawałeczki o ostrych krawędziach, których już potem nigdy nie da się skleić. - Mitch Albom Pięć osób, które spotykamy w niebie 
 
 
* Cytat z filmu Pręgi reż. Magdalena Piekorz
 
 
Źródła:
1. Magdalena Piekorz, Pręgi, Polska, 2004
2. Mam na imię Aleksander, Pręgi, W: Odczucia, 2012
3. Albom Mitch, Pięć osób, które spotykamy w niebie, Świat Książki, 2008
4.Konsekwencje stosowania przemocy wobec dziecka, [dostęp: 8 maja 2014] Dostępny w internecie: http://www.edujrinne2.republika.pl/Art2.htm  
5. Przemoc w rodzinie - statystyka, [dostęp 19 maja 2014] Dostępny w internecie: http://statystyka.policja.pl/st/wybrane-statystyki/przemoc-w-rodzinie/50863,dok.html